Son düzlükte açılan arap atları gibidir bir günüm
sabaha geldi mi sıra ki sıra daima ilk ona gelir
Mamak çöplüğündeki kamyon eziği kedi yavrusundan hallicedir kafam sabahları
öğlene doğru toparlarım
en azından çevreyi görmeye başlarım
tıkanmam ıkınmam
içime tükürülmüş gibi algılamam olayları
hatta gülerim bile bazı şeylere bazı bazı
gazeteyi ben saat 11:00de okurum mesela
çünkü bu ülkeye ancak bu saatten sonra katlanılabiliyor.
Türkiye fare gibi bir ülke, insanı içini kemire kemire yavaşça bitiriyor.
Nerede kalmıştık dostlar, saatimizin ibreleri nereyi gösteriyor
Ha, tamam
öğlene kapağı attık
sıcak zaman
güzel zaman
gölgesiz zaman
ama o kadar
plansız zaman
tehlikeli zaman
sakat zaman
oyun zamanı değil
80 sonrası nesil annesi tarafından yaptığı mahalle maçının ortasında çağırıldığı için bolca küfür yiyen bir nesildir.
bizi çağırırlar
hep çağırıldık biz.
Çağrılmadık mı?
Öğlenin yakıcılığını savsakladım mı
paçayı yırttım demektir biraz.
Bu da iyidir, iyi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yorum yapmak yalnızca olayları dışarıdan izleyenlerin lüksüdür.