15 Eylül, 2010

16

Son düzlükte açılan arap atları gibidir bir günüm

sabaha geldi mi sıra ki sıra daima ilk ona gelir

Mamak çöplüğündeki kamyon eziği kedi yavrusundan hallicedir kafam sabahları

öğlene doğru toparlarım

en azından çevreyi görmeye başlarım

tıkanmam ıkınmam

içime tükürülmüş gibi algılamam olayları

hatta gülerim bile bazı şeylere bazı bazı

gazeteyi ben saat 11:00de okurum mesela

çünkü bu ülkeye ancak bu saatten sonra katlanılabiliyor.

Türkiye fare gibi bir ülke, insanı içini kemire kemire yavaşça bitiriyor.

Nerede kalmıştık dostlar, saatimizin ibreleri nereyi gösteriyor

Ha, tamam

öğlene kapağı attık

sıcak zaman

güzel zaman

gölgesiz zaman

ama o kadar

plansız zaman

tehlikeli zaman

sakat zaman

oyun zamanı değil

80 sonrası nesil annesi tarafından yaptığı mahalle maçının ortasında çağırıldığı için bolca küfür yiyen bir nesildir.

bizi çağırırlar

hep çağırıldık biz.

Çağrılmadık mı?

Öğlenin yakıcılığını savsakladım mı

paçayı yırttım demektir biraz.

Bu da iyidir, iyi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorum yapmak yalnızca olayları dışarıdan izleyenlerin lüksüdür.